व्यवसायस्वामिनः कृते समयप्रबन्धनम् : उत्पादकता हैक्स् इत्यस्मात् परम्

<दिव>

व्यापारस्वामिनः कृते प्रभावी समयप्रबन्धनं दिवसे अधिकघण्टाः अन्वेष्टुं न भवति; इदं मौलिकरूपेण परिवर्तनस्य विषयः अस्ति यत् भवान् स्वव्यापारं कथं चालयति। अस्य कृते प्रतिक्रियाशीलसमस्यासमाधानकत्वात् रणनीतिकनेता भवितुं परिवर्तनस्य आवश्यकता वर्तते यः तान् प्रणाल्याः निर्माणं करोति येन तेषां बहुमूल्यं सम्पत्तिं मुक्तं भवति-तेषां ध्यानं।

किमर्थम् अहं व्यस्तः अनुभवामि किन्तु एतावत् अल्पं साधयामि ?

बहवः उद्यमिनः "उत्पादकविलम्बस्य" जाले पतन्ति-लघु, तात्कालिककार्यं निवारयन्ति येन ते व्यस्ततां अनुभवन्ति तथा च महत्त्वपूर्णस्य, सामरिकस्य कार्यस्य उपेक्षां कुर्वन्ति यत् यथार्थतया व्यापारं वर्धयति। त्वं सम्भवतः प्रतिक्रियाचक्रे अटसि, अग्नयः निवारयितुं स्थाने नित्यं निवारयसि । एषः "अग्निशामक"-विधिः श्रमदायकः अस्ति, अन्ते च अस्थायित्वं प्राप्नोति । व्यस्तः किन्तु अनुत्पादकः इति भावः भवतः व्यवसायः भवन्तं प्रबन्धयति इति स्पष्टं संकेतं भवति, न तु विपरीतम्।

<ब्लॉककोट> "भवन्तः रणनीतिकः मुख्यकार्यकारी न भवितुम् अर्हन्ति यदि भवन्तः निरन्तरं सामरिक-अग्निशामकस्य भूमिकां निर्वहन्ति। सच्चा समय-प्रबन्धनं भवतः नित्यं हस्तक्षेपं विना चालयितुं शक्नुवन्तं व्यवसायं निर्मातुं भवति। इति

कथं अहं अग्नियुद्धं त्यक्त्वा रणनीतिकरूपेण नेतृत्वं आरभुं शक्नोमि?

प्रथमं महत्त्वपूर्णं च सोपानं मानसिकतायाः परिवर्तनम् अस्ति। भवन्तः सचेतनतया मुख्यसमस्यानिराकरणकर्तृत्वात् मुख्यकार्यकारीपदं प्रति गन्तव्यम्। प्रत्येकं समस्यां भवतः तत्कालं ध्यानं न आवश्यकं इति स्वीकुर्वन्तु इति अस्य अर्थः । स्पष्टमार्गदर्शिकाः निर्माय परिचालनविषयान् नियन्त्रयितुं स्वसमूहं (यद्यपि केवलं एकः व्यक्तिः अस्ति) सशक्तं कुर्वन्तु। भवतः प्राथमिकं ध्यानं दृष्टिः, रणनीतिः, वृद्धिः च भवितुम् अर्हति-एतानि कार्याणि ये केवलं भवतः एव कर्तुं शक्यन्ते । एषः संक्रमणः आव्हानात्मकः अस्ति किन्तु भवतः स्वस्य व्यक्तिगतक्षमतायाः परं भवतः व्यवसायस्य स्केलीकरणाय अत्यावश्यकः अस्ति ।

वास्तवतः मया किं कार्यं कर्तव्यम् ?

सीईओ मानसिकतायाः सह अग्रिमः आव्हानः निर्दयप्राथमिकता अस्ति। किं तात्कालिकं किं च यथार्थतया महत्त्वपूर्णं इति भेदः करणीयः । महत्त्वपूर्णकार्यं भवतः व्यवसायं अग्रे चालयति; तात्कालिककार्यं केवलं ध्यानं आग्रहयति। एतत् निपुणतां प्राप्तुं भवतः स्पष्टरूपरेखा आवश्यकी अस्ति । एकः प्रभावी विधिः अस्ति आइज़नहावर मेट्रिक्स इति, यत् कार्याणि चतुर्णां चतुर्धातुकेषु वर्गीकृत्य स्थापयति:

इति
• प्रथमं कुरुत (Urgent & Important): संकटाः, दबावपूर्णाः समस्याः, समयसीमाः।
• अनुसूची (महत्त्वपूर्णं, न तात्कालिकम्): रणनीतिः, योजना, सम्बन्धनिर्माणम्। एषः भवतः CEO क्षेत्रः अस्ति।
• प्रतिनिधिः (तात्कालिकः, महत्त्वपूर्णः नास्ति): सभाः, केचन ईमेलपत्राणि, परिचालनकार्यं च।
• निराकरणं (न तात्कालिकं, न महत्त्वपूर्णम्): समयक्षयकर्माणि, तुच्छकार्यं।

इति

भवतः लक्ष्यं "महत्त्वपूर्णं, न तात्कालिकं" चतुर्भागे अधिकतमं समयं प्राप्तुं भवति, यत्र वास्तविकप्रगतिः भवति ।

अहं कथं व्यापारं निर्माति यत् केवलं मयि न अवलम्बते?

उत्तरं व्यवस्थितीकरणे एव अस्ति। मानकसञ्चालनप्रक्रियासु (SOPs) स्वस्य प्रमुखव्यापारप्रक्रियाणां दस्तावेजीकरणं भवतः कम्पनीयाः कृते निर्देशपुस्तिकायाः ​​निर्माणवत् अस्ति । एतेन त्रीणि कार्याणि भवन्ति : निर्णयक्लान्तिः न्यूनीकरोति, स्थिरतां सुनिश्चितं करोति, कार्याणि सुलभतया प्रत्यायोजयितुं शक्यन्ते च । यदा भवान् पुनरावर्तनीयानि कार्याणि व्यवस्थितं करोति-नवग्राहकस्य ऑनबोर्ड् करणात् आरभ्य सामाजिकमाध्यमेषु पोस्ट् करणं यावत्-तदा भवान् मानसिकं स्थानं समयं च मुक्तं करोति। एषः एव स्केलेबलव्यापारस्य आधारः ।

किं बृहत्तमाः समयक्षयकर्तारः सन्ति, तान् कथं नियन्त्रयितुं शक्नोमि?

उत्तमभिप्रायैः अपि सामान्याः "समयपिशाचाः" भवतः उत्पादकताम् अपवाहयितुं शक्नुवन्ति । सामान्यशङ्किताः ईमेल, असंरचितसमागमाः, अङ्कीयविक्षेपाः च सन्ति ।

ईमेल: निरन्तरं जाँचस्य स्थाने स्वस्य इनबॉक्सस्य संसाधनार्थं प्रतिदिनं २-३ विशिष्टानि समयानि निर्धारयन्तु । सामान्यप्रतिसादानां कृते टेम्पलेट्-प्रयोगं कुर्वन्तु ।

समागमाः : "कोऽपि कार्यसूची नास्ति, सभा नास्ति" इति नियमं कार्यान्वयन्तु । प्रत्येकस्य सभायाः लक्ष्यं स्पष्टतया वदन्तु, यथाशक्ति लघुं च स्थापयन्तु। किं ईमेलद्वारा अथवा द्रुतसन्देशेन समस्यायाः समाधानं कर्तुं शक्यते?

विक्षेपाः : गहनकार्यसत्रेषु वेबसाइट् अवरोधकाः इत्यादीनां साधनानां उपयोगं कुर्वन्तु । व्यत्ययान् न्यूनीकर्तुं स्वस्य केन्द्रितकार्यघण्टां स्वसमूहं प्रति संप्रेषयन्तु।

प्रायः पृष्टाः प्रश्नाः

मया पूर्वं समयप्रबन्धनविधयः प्रयतिताः ते कदापि न लप्यन्ते। अत्र किं भिन्नम् ?

अधिकांशं तकनीकं विफलं भवति यतोहि ते केवलं भग्नप्रणाल्याः उपरि स्तरितानि उत्पादकता "हैक्स" सन्ति । अत्र उल्लिखितः उपायः आधारभूतः अस्ति । भवन्तः स्वभूमिकां कथं पश्यन्ति इति परिवर्त्य ततः तस्याः नूतनचिन्तनस्य परितः स्थायिव्यवस्थानां निर्माणेन आरभ्यते। दीर्घकालीनः रणनीतिः, न तु शीघ्रं निराकरणम् ।

मम व्यवसायः लघुः अस्ति तथा च मम प्रत्यायोजनार्थं दलं नास्ति। किम् एतत् अद्यापि प्रवर्तते ?

अवश्यम् । वस्तुतः इदम् अपि अधिकं महत्त्वपूर्णम् अस्ति। इदानीं भवतः प्रक्रियाणां व्यवस्थापनं, यदा भवतः एकल-उद्यमी अस्ति, तदा अपि, भवतः व्यवसायं वृद्ध्यर्थं सज्जीकरोति। एतत् स्पष्टतां कार्यक्षमतां च निर्माति यत् अधिकं कार्यं प्रभावीरूपेण सम्भालितुं शक्नोति। यदा भवन्तः नियुक्त्यर्थं सज्जाः भवन्ति तदा भवतः प्रथमकर्मचारिणः कृते स्पष्टाः प्रक्रियाः सज्जाः भविष्यन्ति।

कियत्वारं मया मम समयव्यवस्थापनव्यवस्थायाः समीक्षा, परिष्कारः च कर्तव्यः?

किं कार्यं कृतवान् किं न कृतवान् इति आकलनाय वयं संक्षिप्तसाप्ताहिकसमीक्षां (१५-३० निमेषाः) अनुशंसयामः। ततः, स्वस्य प्राथमिकतानां प्रणालीनां च समायोजनाय अधिकसम्पूर्णं मासिकसमीक्षां कुर्वन्तु । भवतः व्यवसायः विकसितः भवति, भवतः समयव्यवस्थापनव्यवस्था च तया सह विकसितव्या।

स्वसमयस्य निपुणता व्यावसायिकस्वामिनः कृते परमं प्रतिस्पर्धात्मकं लाभं भवति। इदं निरन्तरं सुधारस्य यात्रा यत् भवन्तं अभिभूतात् नियन्त्रणं यावत् चालयति ।

गभीरतरं गोतां कर्तुं सज्जाः? एतेषां सिद्धान्तानां कार्यान्वयनार्थं व्यावहारिकस्य, चरणबद्धमार्गदर्शिकायाः ​​कृते अस्माकं निःशुल्कं ईपुस्तकं, "व्यापारस्वामिनः कृते समयप्रबन्धनम्: उत्पादकता-हैक्स्-तः परं," डाउनलोड् कुर्वन्तु । ततः, पश्यन्तु यत् Mewayz इत्यस्य 207-module business OS भवतः प्रणालीं कृत्वा स्केल कर्तुं कथं सहायं कर्तुं शक्नोति। अद्यैव अधिकउत्पादकव्यापारस्य यात्रां आरभत।