हार्ड हैट्स् इत्यस्मात् परं: स्मार्ट निर्माणसंस्थाः परियोजनानि, समयं, धनं च कथं निरीक्षन्ते

निर्माणस्य भ्रमः : परियोजनानां, जनानां, लाभस्य च जुगलबन्दी

कस्मिन् अपि निर्माणस्थले गच्छन्तु, तदा भवन्तः क्रियाकलापस्य छत्रं पश्यन्ति-भारवन्तः यन्त्राणि, कुशलव्यापारिणः, भूमौ उत्तिष्ठन्तस्य भवनस्य मूर्तप्रगतिः च। परन्तु अस्याः दृश्यमानस्य प्रगतेः अधः एकः अदृश्यः, जटिलः दत्तांशजालः अस्ति: परियोजनायाः समयरेखाः, श्रमघण्टाः, सामग्रीवितरणं, उपकरणानां उपयोगः, बजटविनियोगः च दशकानि यावत् अस्य दत्तांशस्य प्रबन्धनं हस्तचलितं, त्रुटिप्रवणं दुःस्वप्नम् आसीत् । पर्यवेक्षकाः क्लिप्बोर्ड्-मध्ये समयपत्राणि लिखन्ति स्म, परियोजना-प्रबन्धकाः विस्तृतेषु एक्सेल-स्प्रेड्शीट्-मध्ये व्ययस्य निरीक्षणं कुर्वन्ति स्म, तथा च महत्त्वपूर्ण-सञ्चारः दूरभाष-ईमेलयोः कोरस-माध्यमेन अभवत् एतेन विच्छिन्नपद्धत्या व्ययस्य अतिक्रमणं, समयसीमा चूकिता, लाभस्य कष्टप्रदः क्षयः च अभवत् ।

अद्यत्वे सफलतमाः निर्माणकम्पनयः मेघाधारितमञ्चानां कृते क्लिप्बोर्ड्-व्यापारं कृतवन्तः ते अवगच्छन्ति यत् परियोजनासु, समयपत्रेषु, व्ययेषु च वास्तविकसमयदृश्यता विलासिता नास्ति; प्रतिस्पर्धात्मके उद्योगे लाभप्रदतायाः अस्तित्वस्य च आधारः अस्ति। एतान् त्रीन् महत्त्वपूर्णान् सूचनाधारान् एकीकृत्य ते स्वसञ्चालनस्य एकीकृतदृष्टिकोणं प्राप्नुवन्ति, येन ते सक्रियनिर्णयान् कर्तुं शक्नुवन्ति, न तु प्रतिक्रियाशील आतङ्काः इदं परिवर्तनं मेवेज् इत्यादिभिः सर्व-एक-व्यापार-प्रचालन-प्रणालीभिः चालितं भवति, यत् CRM, परियोजना-प्रबन्धनं, चालान-प्रचालन-प्रणाल्याः, मानव-संसाधनं च सम्पूर्ण-दलस्य कृते एकस्मिन्, सुलभ-मञ्चे एकीकृत्य स्थापयति ।

दावः अविश्वसनीयतया अधिकः अस्ति उद्योगविश्लेषणस्य अनुसारं निर्माणपरियोजनानि सामान्यतया १०-२०% बजटात् अधिकं च २०-३०% पृष्ठतः चलन्ति । अस्य अधिकांशं प्रत्यक्षतया दुर्बलनिरीक्षणसञ्चारस्य कारणेन ज्ञातुं शक्यते । ये कम्पनयः समृद्धाः भवन्ति ते ताः सन्ति ये एकीकृतनिरीक्षणस्य कलायां विज्ञानं च निपुणतां प्राप्तवन्तः, कार्यस्थले आँकडान् स्वस्य बहुमूल्यं सम्पत्तिं परिणमयन्ति।

अकुशलनिरीक्षणस्य उच्चव्ययः

समाधानेषु गोतां कर्तुं पूर्वं, जीर्णपद्धतीनां यथार्थव्ययस्य अवगमनं महत्त्वपूर्णम् अस्ति। यदा परियोजनाविवरणं, समयविनियोगः, वित्तीयदत्तांशः च पृथक् पृथक् सिलोषु निवसन्ति तदा सम्पूर्णं कार्यं सूचनायां विलम्बेन पीडितं भवति । परियोजनाप्रबन्धकः साप्ताहिकप्रतिवेदनस्य आधारेण अतिरिक्तसमयस्य अनुमोदनं कर्तुं शक्नोति, सः अनभिज्ञः यत् चालकदलः पूर्वमेव मासस्य बजटसमयान् अतिक्रान्तवान् अस्ति। एकः अनुमानकः आपूर्तिकर्ता चालानतः जीर्णसामग्रीव्ययस्य उपयोगेन नूतनस्य बोलीं मूल्यं निर्धारयितुं शक्नोति यत् अद्यापि केन्द्रीयव्यवस्थायां प्रवेशं न कृतम् अस्ति।

एतासु अक्षमतानां प्रत्यक्षः वित्तीयप्रभावः भवति। केवलं मैनुअल् टाइमशीट्-प्रविष्टिः वेतनसूचौ १-३% त्रुटिदरं जनयितुं शक्नोति, यत् बृहत् परियोजनायां अतिरिक्तभुगतानस्य अथवा अनुपालनस्य विषयेषु सहस्राणि डॉलरस्य अनुवादं करोति अधिकं हानिकारकं 'लाभस्य फीका' अस्ति यत् यदा परिवर्तन-आदेशाः वास्तविकसमये मूलबजटस्य विरुद्धं न अनुसृताः भवन्ति । ग्राहक-अनुरोधितः लघुः प्रतीयमानः परिवर्तनः महत्त्वपूर्णहानिरूपेण हिमगोलकं कर्तुं शक्नोति यदि अतिरिक्तश्रमः सामग्री च तस्याः विशिष्टस्य परियोजनायाः वित्तस्य विरुद्धं तत्क्षणं सटीकतया च लॉग् न भवति।

सञ्चारविच्छेदः

अकुशलनिरीक्षणं केवलं संख्यासमस्या नास्ति इदं जनसमस्या अस्ति। यदा क्षेत्रदलः, परियोजनाप्रबन्धकाः, पृष्ठकार्यालयः च समानानि आँकडानि न पश्यन्ति तदा संचारः भग्नः भवति । पर्यवेक्षकाः स्थले यत् पश्यन्ति तस्य आधारेण निर्णयं कुर्वन्ति, मुख्यकार्यालयः तु घण्टाभिः वा दिवसैः वा पुरातनैः दत्तांशैः कार्यं करोति । एतेन विच्छेदः अङ्गुली-निर्देशनं, समस्यानां समाधानं कर्तुं विलम्बं, सामान्यजवाबदेही-अभावं च जनयति यत् कम्पनी-संस्कृतेः विषं जनयितुं शक्नोति ।

आधुनिक-परियोजना-निरीक्षणम् : खाका-चित्रात् मुष्टि-सूचीपर्यन्तं

आधुनिकनिर्माण-परियोजना-निरीक्षणं गतिशीलं सहकारिणं च भवति सरलस्य गण्ट्-चार्टस्य दूरं गच्छति । मेवेज् इत्यादयः मञ्चाः एकं केन्द्रीकृतं केन्द्रं प्रदास्यन्ति यत्र परियोजनायाः प्रत्येकं पक्षं दस्तावेजितं सुलभं च भवति । परियोजनायोजना चरणेषु कार्येषु च विभक्तं भवति, प्रत्येकं स्पष्टसमयसीमाभिः सह विशिष्टदलसदस्यानां कृते नियुक्तं भवति । परन्तु वास्तविकशक्तिः एकीकरणात् आगच्छति।

यदा परियोजनानिरीक्षकः अन्यैः मॉड्यूलैः सह सम्बद्धः भवति तदा जादू भवति । यथा, यदा परियोजनाप्रबन्धकः 'Foundation Pour' इत्यस्य कृते कार्यं निर्माति तदा ते उद्धरणमॉड्यूल् तः प्रासंगिकं बजटं संलग्नं कर्तुं शक्नुवन्ति । स्थले एव चालकदलस्य नेता स्वस्य चलयन्त्रात् कार्यस्य स्थितिं 'प्रगतिम्' इति अद्यतनं कर्तुं शक्नोति, तथा च प्रणाली स्वयमेव तस्य कार्यस्य विरुद्धं श्रमघण्टानां निरीक्षणं आरभते यदि मौसमस्य कारणेन विलम्बः भवति तर्हि परियोजनाप्रबन्धकः टिप्पण्या सह छायाचित्रेण च विलम्बं लॉग् कर्तुं शक्नोति, तथा च प्रणाली स्वयमेव आश्रितकार्यं समायोजयितुं हितधारकान् सूचयितुं च शक्नोति अनेन एकमेव सत्यस्य स्रोतः सृज्यते यस्य उपरि सर्वे अवलम्बितुं शक्नुवन्ति ।

एषः उपायः अप्रतिमदृश्यतां प्रदाति । कार्यकारिणः सर्वेषां सक्रियपरियोजनानां स्थितिं दर्शयन् एकं डैशबोर्डं आकर्षितुं शक्नुवन्ति-ये बजटे सन्ति, ये जोखिमे सन्ति, ये च समयात् पूर्वं सन्ति। एतेन रणनीतिकसंसाधनविनियोगः भवति, यत्र जनशक्तिः उपकरणानि च यत्र अधिकतया आवश्यकं तत्र प्रेष्यन्ते इति सुनिश्चितं भवति, न तु निरीक्षणं वा सामग्रीं वा प्रतीक्षमाणायाः परियोजनायाः उपरि बद्धाः भवन्ति ।

कार्यकालात् सामरिकसाधनं प्रति समयपत्रकाणां परिवर्तनं

बहवानां निर्माणकर्मचारिणां कृते समयपत्राणि कार्यस्य सर्वाधिकं क्लिष्टं भागं भवन्ति दीर्घसप्ताहस्य अन्ते कागदस्य समयपत्राणि नष्टानि भवन्ति, मलिनाः भवन्ति, अथवा अशुद्धरूपेण पूर्यन्ते । अङ्कीयसमयपत्रिकाः, विशेषतः यदा व्यापकप्रणाल्यां एकीकृताः भवन्ति, तदा एतान् शिरोवेदनाः निवारयन्ति, समयनिरीक्षणं च व्यावसायिकबुद्धेः शक्तिशालिनः स्रोतःरूपेण परिणमयन्ति।

उत्तमप्रणाल्याः मोबाईल-अनुकूलानि समयपत्राणि प्रदास्यन्ति, येषु चालकाः प्रत्यक्षतया स्वस्मार्टफोनतः घण्टां कर्तुं शक्नुवन्ति। केवलं घण्टानां लॉगिंग् इत्यस्य स्थाने ते विशिष्टपरियोजनाय अपि च विशिष्टकार्यं (उदा., 'Framing - Second Floor') कृते समयं घण्टां कर्तुं शक्नुवन्ति । एषा कणिकाकारता क्रीडापरिवर्तकः अस्ति । एतेन प्रबन्धकाः न केवलं कियत्कालं यावत् एकः चालकदलः कार्यं कृतवान्, अपितु ते किं कार्यं कुर्वन्ति स्म इति द्रष्टुं शक्नुवन्ति । इदं दत्तांशं निम्नलिखितयोः कृते अमूल्यम् अस्ति:

• सटीकं कार्यव्ययम् : परियोजना क कृते विद्युत्-रूफ-इन् इत्यत्र कति घण्टाः व्यतीताः इति सम्यक् ज्ञात्वा अविश्वसनीयतया सटीकं कार्य-व्यय-निर्धारणं अधिकसटीकं भविष्यस्य बोलीं च भवति ।
• उत्पादकता-विश्लेषणम् : भिन्न-भिन्न-परियोजनासु वा चालकदलेषु समान-कार्यस्य कृते गृहीतस्य समयस्य तुलना उत्तम-प्रथानां प्रकाशनं करोति तथा प्रशिक्षणार्थं क्षेत्राणि चिनोति।
• स्वचालितवेतनसूची: अनुमोदिताः समयपत्राणि वेतनसूचीमॉड्यूले निर्विघ्नतया प्रवहन्ति, येन द्विगुणदत्तांशप्रविष्टिः समाप्तं भवति तथा च सर्वेषां समीचीनतया समये च वेतनं सुनिश्चितं भवति।

मेवेज् इत्यादिप्रणाल्या सह, जियोफेन्सिङ्गस्य उपयोगः स्वयमेव चालकदलानां कृते अपि कर्तुं शक्यते यदा ते डिजाइनकृतकार्यस्थले आगच्छन्ति, तदा अपि प्रक्रियां सुव्यवस्थितं कृत्वा सटीकतासु सुधारं कर्तुं।

वास्तविकसमयव्ययप्रबन्धनम् : वित्तीयविषयान् यथा भवति तथा दृष्ट्वा

निर्माणे व्ययनिरीक्षणं समयविरुद्धं दौडः अस्ति। लक्ष्यं मासिकप्रतिवेदने भवन्तं बहु विलम्बितम् इति वक्तुं पूर्वं परियोजनायां भवतः आर्थिकस्थितिं ज्ञातुं भवति। एकीकृतव्ययप्रबन्धनमॉड्यूलाः प्रत्यक्षतया परियोजनायाः कार्यस्य चरणस्य च सह व्ययस्य संयोजनेन एतत् सम्भवं कुर्वन्ति ।

यदा काष्ठस्य क्रयक्रमः निर्मितः भवति तदा तत् विशिष्टपरियोजनाय टैग् भवति यदा आपूर्तिकर्तातः चालानम् आगच्छति तदा तत् PO इत्यनेन सह मेलनं कृत्वा परियोजनायाः बजटस्य विरुद्धं लॉग् भवति । तथैव श्रमव्ययः स्वयमेव समयपत्रदत्तांशतः आकृष्यते । आन्तरिकबेडानिरीक्षणात् वा बाह्यभाडायाः वा उपकरणव्ययः अपि आवंटितः भवति । परिणामः प्रत्येकस्य परियोजनायाः कृते लाइव-लाभ-हानि-वक्तव्यं भवति।

एतत् वास्तविक-समय-दृश्यं परियोजना-प्रबन्धकान् तत्क्षणमेव महत्त्वपूर्ण-प्रश्नानां उत्तरं दातुं शक्नोति: किं वयम् अद्यापि आकस्मिक-बजटस्य अन्तः स्मः? स्थापितानां शुष्कपट्टिकायाः ​​वास्तविकव्ययः अस्माकं अनुमानेन सह कथं तुल्यते? यदि वयं श्रमस्य विषये अधिकं बजटं कुर्मः तर्हि सामग्रीषु बचतं प्राप्नुमः वा? एषः सक्रियः उपायः लघुबजट-अतिक्रमणं परियोजना-हत्याहानिरूपेण परिणतुं रोधयति । ग्राहकैः सह विश्वासं अपि निर्माति, यतः भवान् अनुरोधेन पारदर्शकं, अद्यतनं मूल्यप्रतिवेदनं प्रदातुं शक्नोति।

एकीकृतप्रणाल्याः सर्वाधिकं शक्तिशाली विशेषता अस्ति यत् व्ययितस्य डॉलरस्य कार्यं कृतस्य एकघण्टायाः सह सम्पन्नकार्यं प्रति संयोजयितुं क्षमता अस्ति तदा एव भवान् लाभप्रदतायाः विषये अनुमानं त्यक्त्वा तस्य प्रबन्धनं आरभते।

प्रारम्भार्थं व्यावहारिकः चरणबद्धमार्गदर्शकः

एकीकृतनिरीक्षणप्रणाल्यां संक्रमणं प्रचण्डं न भवितुमर्हति। अत्र कार्यान्वयनस्य व्यावहारिकः, चरणबद्धः उपायः अस्ति ।

1. भवतः वर्तमानप्रक्रियायाः लेखापरीक्षणं कुर्वन्तु : एकसप्ताहं यावत् स्वस्य वर्तमानप्रकल्पस्य प्रत्येकं पदं, समयं, व्ययनिरीक्षणं च दस्तावेजीकरणं कुर्वन्तु बृहत्तमानि वेदनाबिन्दवः, आँकडा-अन्तरालानि, विलम्बस्य स्रोतः च चिनुत।
2. समीचीनं मञ्चं चिनुत: Mewayz इव लचीलं, मॉड्यूलर-मञ्चं चिनुत भवद्भ्यः अधिकतया आवश्यकैः मूलमॉड्यूलैः आरभत-कदाचित् परियोजनाप्रबन्धनम्, समयपत्रिकाः, चालानीकरणं च । निःशुल्कस्तरः अथवा न्यूनलाभयोजना भवन्तं प्रमुखवित्तीयप्रतिबद्धतां विना जलस्य परीक्षणं कर्तुं शक्नोति।
3. चरणयोः कार्यान्वयनम् : एकेन पायलट् परियोजनायाः लघु, इच्छुकेन चालकदलेन च प्रणालीं प्रसारयन्तु। प्रक्रियां परिष्कृत्य तेषां प्रतिक्रियायाः उपयोगं कुर्वन्तु। एतेन आन्तरिकविजेतारः निर्मीयन्ते, कम्पनीव्यापी-प्रसारणस्य पूर्वं किङ्क्स्-कार्यं च भवति ।
4. स्वदलस्य प्रशिक्षणं कुर्वन्तु : भिन्न-भिन्न-भूमिका-अनुरूपं हस्तगत-प्रशिक्षण-सत्रं कुर्वन्तु । क्षेत्रदलानां कृते दर्शयतु यत् चलसमयनिरीक्षणं कियत् सुलभं भवितुम् अर्हति। परियोजनाप्रबन्धकानां कृते प्रतिवेदनानि कथं चालनीयाः इति दर्शयतु। सर्वेषां कृते लाभं बोधयन्तु।
5. Go Live and Refine: सर्वेषां नूतनानां परियोजनानां कृते प्रणालीं प्रारभत। प्रतिक्रियासङ्ग्रहणं निरन्तरं कुर्वन्तु तथा च मञ्चस्य विश्लेषणस्य उपयोगं कृत्वा स्वस्य अनुमानस्य प्रबन्धनस्य च प्रथानां निरन्तरं सुधारं कुर्वन्तु।

एकीकरणस्य शक्तिः: सर्व-एकः सर्वोत्तम-जातीं किमर्थं पराजयति

बहवः कम्पनयः 'सर्वश्रेष्ठ-जाति'-प्रौद्योगिकी-ढेरं संयोजयितुं प्रलोभिताः भवन्ति-परियोजना-प्रबन्धनार्थं पृथक् एप्, लेखा-विषये अन्यः, CRM-कृते च अन्यः यद्यपि प्रत्येकं व्यक्तिगतं एप्लिकेशनं शक्तिशाली भवितुम् अर्हति तथापि एकीकरणस्य अभावः तान् एव आँकडा-सिलोन् पुनः सृजति यस्मात् भवन्तः पलायितुं प्रयतन्ते । दत्तांशं हस्तचलितरूपेण निर्यातितं, पुनः स्वरूपितं, आयातितं च भवितुमर्हति, यत् समयग्राहकं भवति, त्रुटिप्रवणं च भवति ।

Mewayz इत्यादिः सर्व-एक-व्यापार-ओएस-सहकार्यस्य कृते विनिर्मितः अस्ति मॉड्यूल् मध्ये दत्तांशः अप्रयत्नेन प्रवहति । यदा CRM मॉड्यूले विक्रेता सौदान् बन्दं करोति तदा परियोजनाप्रबन्धनमॉड्यूले स्वयमेव परियोजना निर्मातुं शक्यते । उद्धरणात् अनुमानितं बजटं व्ययनिरीक्षणस्य आधाररेखा भवति। समयपत्रमॉड्यूले प्रवेशिताः घण्टाः स्वयमेव परियोजनायाः वित्तीयस्वास्थ्य-डैशबोर्डं अद्यतनं कुर्वन्ति । एषः निर्बाधप्रवाहः अनावश्यककार्यं समाप्तं करोति तथा च व्यवसायस्य समग्रदृष्टिकोणं प्रदाति यत् विच्छिन्नसाधनसङ्ग्रहेण प्राप्तुं असम्भवम् अस्ति।

एषः एकीकृतः उपायः लघुमध्यमाकारस्य निर्माणसंस्थानां कृते विशेषतया मूल्यवान् अस्ति, येषां जटिलसॉफ्टवेयरसमायोजनानां प्रबन्धनार्थं समर्पितः सूचनाप्रौद्योगिकीविभागः न स्यात्। एकस्य मञ्चस्य सरलता, सुसंगत-अन्तरफलक-एक-प्रवेश-सहितं, प्रशिक्षणसमयं भृशं न्यूनीकरोति, सम्पूर्णे कम्पनीयां स्वीकरणं वर्धयति च ।

भविष्यम् आँकडा-उपरि निर्मितम् अस्ति

निर्माण-उद्योगः आँकडा-सञ्चालित-क्रान्तिस्य मार्गे अस्ति आगामिदशकस्य नेतृत्वं करिष्यन्ति ये कम्पनयः परियोजनाविवरणं, श्रमघण्टाः, वित्तीयदत्तांशः च परस्परसम्बद्धाः सम्पत्तिः इति व्यवहरन्ति । प्रतिक्रियाशीलनिरीक्षणात् सक्रियप्रबन्धनपर्यन्तं गमनम् अधुना प्रतिस्पर्धात्मकं लाभं नास्ति; अस्तित्वस्य आधाररेखा आवश्यकता भवति ।

एकीकृतमञ्चान् आलिंग्य निर्माणसंस्थाः केवलं प्रशासनस्य सुव्यवस्थितीकरणात् अधिकं कुर्वन्ति । ते उत्तरदायित्वस्य, सटीकतायाश्च संस्कृतिं निर्मान्ति। ते उत्कृष्टतां प्राप्तुं आवश्यकसूचनाभिः स्वदलानि सशक्तयन्ति। ते तथ्याधारितं निर्णयं कुर्वन्ति, न तु भावनायाः आधारेण। तथा च अन्ततः, ते न केवलं संरचनानि निर्मान्ति, अपितु सशक्ततरं, अधिकं लचीलं, अधिकलाभप्रदं च व्यापारं निर्मान्ति। एतत् कूर्दनं कर्तुं साधनानि अधुना सुलभानि, किफायती च सन्ति । केवलं प्रश्नः अस्ति यत् के निर्मातारः प्रथमं अवसरं गृह्णन्ति।

प्रायः पृष्टाः प्रश्नाः

निर्माणकम्पनयः परियोजनानिरीक्षणेन किं बृहत्तमा त्रुटिं कुर्वन्ति?

सर्वतोऽपि त्रुटिः विच्छिन्नप्रणालीषु अवलम्बनम् अस्ति-यथा बजटस्य कृते पृथक् स्प्रेड्शीट्, कागदसमयपत्राणि, संचारार्थं ईमेल च। एतेन दत्तांशसाइलोः निर्मीयन्ते ये परियोजनास्वास्थ्ये वास्तविकसमयदृश्यतां निवारयन्ति तथा च महतीं विलम्बं बजटस्य अतिक्रमणं च जनयन्ति ।

मम चालकदलस्य कृते चलसमयपत्रिकाः सटीकतायां कथं सुधारं कर्तुं शक्नुवन्ति?

मोबाइल समयपत्रिकाः चालकाः प्रत्यक्षतया कार्यस्थलात् अन्तः बहिः च घण्टां कर्तुं शक्नुवन्ति, प्रायः स्थानस्य सत्यापनार्थं जियोफेन्सिंग् इत्यनेन सह । एतेन हस्तलेखनात्, विस्मृतप्रविष्टीनां, 'बडी मुष्टिप्रहारस्य' च त्रुटयः समाप्ताः भवन्ति, येन अधिकं सटीकं वेतनसूची, कार्यव्ययः च भवति ।

किं एकीकृतं सॉफ्टवेयरं परिवर्तनक्रमप्रबन्धने सहायतां कर्तुं शक्नोति?

अवश्यम् । एकः उत्तमः प्रणाली भवन्तं परियोजनासञ्चिकायाः ​​अन्तः प्रत्यक्षतया परिवर्तनक्रमं निर्मातुं, अनुमोदयितुं, अनुसरणं कर्तुं च शक्नोति । एतत् स्वयमेव परियोजनायाः कुलबजटं समयरेखां च अद्यतनं करोति, येन सर्वे व्ययः अतिरिक्तसमयः च ग्राहकाय गृहीतः बिलः च भवति इति सुनिश्चितं करोति ।

वयं लघु उपठेकेदाराः स्मः। किं अस्माकं कृते एषः प्रकारः सॉफ्टवेयरः अतीव जटिलः ?

न सर्वथा। मेवेज् इत्यादीनि मञ्चानि स्केल-करणीय-योजनानि प्रदास्यन्ति, यत्र निःशुल्क-स्तरः अपि अस्ति, ये लघु-दलानां कृते परिपूर्णाः सन्ति । भवान् केवलं आवश्यकैः मॉड्यूलैः (उदा., समयपत्रिकाः चालानपत्रं च) आरभुं शक्नोति तथा च यथा यथा वर्धते तथा अधिकं योजयितुं शक्नोति, उद्यमसॉफ्टवेयरस्य जटिलतां परिहरति ।

वास्तविकसमयव्ययनिरीक्षणं लाभस्य क्षीणतां कथं निवारयति?

वास्तविकसमयनिरीक्षणं भवतः बजटस्य विरुद्धं वास्तविकश्रमस्य सामग्रीव्ययस्य च निरन्तरं तुलनां करोति। एतेन भवन्तः पूर्वमेव अतिक्रमणं चिन्तयितुं शक्नुवन्ति-यथा विशिष्टकार्यस्य उपरि श्रमव्ययः सरति-अतः परियोजनायाः अन्ते एव प्रमुखहानिः आविष्कृत्य, तत्क्षणमेव सुधारात्मकं कार्यं कर्तुं शक्नुवन्ति।