چرا «آن را می‌گیرد، می‌خواهد، ظرفیت» شرکتی رقابتی نمی‌سازد

جذابیت و تله چارچوب ساده

برای دهه‌ها، مدیران و بنیان‌گذاران برای استخدام و ایجاد تیم به یک چارچوب ساده فریبنده تکیه کرده‌اند: «آن را می‌گیرد، آن را می‌خواهد، ظرفیت» (GWC). منطق به نظر غیرقابل استیضاح است. کسی را پیدا کنید که نقش را بفهمد ("Gets It")، به آن علاقه داشته باشد ("Wants It") و مهارت های انجام آن را داشته باشد ("Capacity"). چه اشکالی دارد؟ در حالی که این مدفوع سه پا نقطه شروع مفیدی برای غربالگری مشارکت کنندگان است، فرمول خطرناکی ناقص برای ایجاد یک شرکت مدرن واقعاً رقابتی، نوآور و انعطاف پذیر است. در محیط تجاری پیچیده و پرشتاب امروزی، تمرکز صرفاً بر GWC، نیروی کاری را برای شما به ارمغان می‌آورد که می‌تواند اجرا کند، اما لزوماً تکامل، همکاری یا هدایت رشد سیستمیک مورد نیاز برای پیشی گرفتن از رقبا را ندارد.

فراتر از صلاحیت فردی: ستون های گمشده

مدل GWC ذاتاً فردی است. این یک فرد را در خلاء ارزیابی می کند و تناسب آنها را برای یک جعبه از پیش تعریف شده ارزیابی می کند. با این حال، شرکت مدرن مجموعه‌ای از جعبه‌های مجزا نیست، بلکه موجودی پویا و به هم پیوسته است. یک شرکت رقابتی به چیزی بیش از افراد شایسته نیاز دارد. به یک سیستم منسجم نیاز دارد که در آن کل بیشتر از مجموع اجزای آن باشد. تکیه بر GWC به تنهایی چندین ستون حیاتی لازم برای موفقیت جمعی را نادیده می گیرد:

• انسجام فرهنگی: آیا فرد با ارزش‌های اصلی شرکت همسو می‌شود و به امنیت روانی و روحیه مشارکتی تیم کمک می‌کند؟
• یادگیری تطبیقی: فراتر از "ظرفیت" فعلی، آیا فرد دارای کنجکاوی و چابکی یادگیری برای تسلط بر مهارت های جدید با تغییر ناگزیر بازار و استراتژی شرکت است؟
• تفکر سیستمی: آیا کارمند می‌تواند ببیند که چگونه کارشان با دیگران و اهداف کلی شرکت مرتبط می‌شود، یا آنها فقط یک سیلو با عملکرد بالا هستند؟

یک کدنویس باهوش که «آن را دریافت می‌کند، آن را می‌خواهد و ظرفیت دارد» نیز ممکن است برای روحیه تیم سمی باشد و در نهایت ارزش بیشتری را نسبت به آنچه که خلق می‌کنند از بین ببرد. GWC این را کاملاً از دست می دهد.

وقتی اجرا کافی نیست: شکاف نوآوری

شرکتی که صرفاً بر اساس GWC ساخته شده است، استاد اجرا، اما دانشجوی نوآوری می شود. شما افرادی را استخدام می کنید که کاملاً برای اجرای مدل کسب و کار فعلی مناسب هستند. اما وقتی اختلال رخ می دهد چه اتفاقی می افتد؟ هنگامی که یک فناوری جدید ظهور می کند یا یک رقیب قوانین بازی را تغییر می دهد؟ تیم شما که به دلیل ظرفیتش برای عملکرد در یک چارچوب شناخته شده انتخاب شده است، ممکن است فاقد تنوع ذاتی فکری، اصطکاک فکری و شجاعت خلاق لازم برای چرخش و نوآوری باشد. شما تیمی ساخته اید که در پاسخ به سؤالات عالی است، اما برای پاسخ به سؤالات مجهز نیست. این یک شکاف بزرگ در نوآوری ایجاد می‌کند و شرکت را در برابر رقبای چابک‌تری آسیب‌پذیر می‌کند که فرهنگ خود را حول یادگیری و سازگاری می‌سازند، نه فقط اجرا.

"استخدام برای یک مجموعه مهارت دقیق مانند بهینه سازی برای حداکثر محلی است. استخدام برای توانایی یادگیری، کنجکاوی و تفکر سیستمی این است که چگونه کوه های کاملاً جدیدی را برای صعود پیدا می کنید."

ساختن یک سیستم منسجم، نه فقط مجموعه ای از قطعات

شکست نهایی چارچوب GWC تمرکز آن بر بخش‌ها است، نه کل. یک شرکت رقابتی سیستمی است که به خوبی طراحی شده است که در آن فرآیندها، ارتباطات و فرهنگ به صراحت طراحی شده اند تا امکان همکاری یکپارچه و جریان سریع اطلاعات را فراهم کنند. می‌توانید تیمی داشته باشید که در آن هر عضوی در مقیاس GWC نمره کامل 10 را کسب کند، اما اگر آنها با اهداف ناهماهنگ، فرآیندهای تصویب دست و پاگیر و ابزارهای ارتباطی ناکارآمد کار می‌کنند، خروجی جمعی آن‌ها کند و از هم گسیخته خواهد بود.

این جایی است که یک سیستم عامل کل نگر حیاتی می شود. پلتفرمی مانند Mewayz تمرکز را از ویجت‌های جداگانه به کل دستگاه منتقل می‌کند. ساختاری را برای اهداف (OKR)، فرآیندها، و دانش برای زندگی در یک سیستم یکپارچه فراهم می‌کند و تضمین می‌کند که همه همسو و توانمند هستند. این شفافیت و اتصال را ایجاد می کند که به افراد با ظرفیت بالا اجازه می دهد تا به یک تیم با عملکرد بالا تبدیل شوند. شما نمی توانید یک سیستم خراب را با استخدام افراد بیشتری که "آن را دریافت می کنند" تعمیر کنید. شما باید خود سیستم را تعمیر کنید. Mewayz ابزارهایی را برای ایجاد آن سیستم عامل منسجم فراهم می‌کند و گروهی از افراد با استعداد را به یک نیروی رقابتی هماهنگ و غیرقابل توقف تبدیل می‌کند.

مجوز استخدام مدرن: ادغام GWC در چشم انداز گسترده تر

این بدان معنا نیست که «آن را می‌گیرد، آن را می‌خواهد، ظرفیت» بی‌ارزش است. این اولین فیلتر بسیار مهم است. اما باید شروع ارزیابی باشد نه پایان. دستور جدید استخدام این است که از GWC به عنوان یک خط پایه استفاده کنید و سپس روی سؤالات عمیق تر و سیستم محور استفاده کنید: این شخص چگونه همکاری می کند؟ چگونه با ابهام برخورد می کنند؟ ظرفیت رشد آنها چقدر است؟ آیا آنها ارزش های اصلی ما را تجسم می کنند؟ با گسترش معیارهای خود، از ایفای نقش ها صرف نظر می کنید و شروع به ساختن یک شرکت سازگار، نوآور و منسجم می کنید - شرکتی که فقط رقابت نمی کند، بلکه آینده را مشخص می کند.

سوالات متداول

جذابیت و تله چارچوب ساده

برای دهه‌ها، مدیران و بنیان‌گذاران برای استخدام و ایجاد تیم به یک چارچوب ساده فریبنده تکیه کرده‌اند: «آن را می‌گیرد، آن را می‌خواهد، ظرفیت» (GWC). منطق به نظر غیرقابل استیضاح است. کسی را پیدا کنید که نقش را بفهمد ("Gets It")، به آن علاقه داشته باشد ("Wants It") و مهارت های انجام آن را داشته باشد ("Capacity"). چه اشکالی دارد؟ در حالی که این مدفوع سه پا نقطه شروع مفیدی برای غربالگری مشارکت کنندگان است، فرمول خطرناکی ناقص برای ایجاد یک شرکت مدرن واقعاً رقابتی، نوآور و انعطاف پذیر است. در محیط تجاری پیچیده و پرشتاب امروزی، تمرکز صرفاً بر GWC، نیروی کاری را برای شما به ارمغان می‌آورد که می‌تواند اجرا کند، اما لزوماً تکامل، همکاری یا هدایت رشد سیستمیک مورد نیاز برای پیشی گرفتن از رقبا را ندارد.

فراتر از صلاحیت فردی: ستون های گمشده

مدل GWC ذاتاً فردی است. این یک فرد را در خلاء ارزیابی می کند و تناسب آنها را برای یک جعبه از پیش تعریف شده ارزیابی می کند. با این حال، شرکت مدرن مجموعه‌ای از جعبه‌های مجزا نیست، بلکه موجودی پویا و به هم پیوسته است. یک شرکت رقابتی به چیزی بیش از افراد شایسته نیاز دارد. به یک سیستم منسجم نیاز دارد که در آن کل بیشتر از مجموع اجزای آن باشد. تکیه بر GWC به تنهایی چندین ستون حیاتی لازم برای موفقیت جمعی را نادیده می گیرد:

وقتی اجرا کافی نیست: شکاف نوآوری

شرکتی که صرفاً بر اساس GWC ساخته شده است، استاد اجرا، اما دانشجوی نوآوری می شود. شما افرادی را استخدام می کنید که کاملاً برای اجرای مدل کسب و کار فعلی مناسب هستند. اما وقتی اختلال رخ می دهد چه اتفاقی می افتد؟ هنگامی که یک فناوری جدید ظهور می کند یا یک رقیب قوانین بازی را تغییر می دهد؟ تیم شما که به دلیل ظرفیتش برای عملکرد در یک چارچوب شناخته شده انتخاب شده است، ممکن است فاقد تنوع ذاتی فکری، اصطکاک فکری و شجاعت خلاق لازم برای چرخش و نوآوری باشد. شما تیمی ساخته اید که در پاسخ به سؤالات عالی است، اما برای پاسخ به سؤالات مجهز نیست. این یک شکاف بزرگ در نوآوری ایجاد می‌کند و شرکت را در برابر رقبای چابک‌تری آسیب‌پذیر می‌کند که فرهنگ خود را حول یادگیری و سازگاری می‌سازند، نه فقط اجرا.

ساختن یک سیستم منسجم، نه فقط مجموعه ای از قطعات

شکست نهایی چارچوب GWC تمرکز آن بر بخش‌ها است، نه کل. یک شرکت رقابتی سیستمی است که به خوبی طراحی شده است که در آن فرآیندها، ارتباطات و فرهنگ به صراحت طراحی شده اند تا امکان همکاری یکپارچه و جریان سریع اطلاعات را فراهم کنند. می‌توانید تیمی داشته باشید که در آن هر عضوی در مقیاس GWC نمره کامل 10 را کسب کند، اما اگر آنها با اهداف ناهماهنگ، فرآیندهای تصویب دست و پاگیر و ابزارهای ارتباطی ناکارآمد کار می‌کنند، خروجی جمعی آن‌ها کند و از هم گسیخته خواهد بود.

مجوز استخدام مدرن: ادغام GWC در چشم انداز گسترده تر

این بدان معنا نیست که «آن را می‌گیرد، آن را می‌خواهد، ظرفیت» بی‌ارزش است. این اولین فیلتر بسیار مهم است. اما باید شروع ارزیابی باشد نه پایان. دستور جدید استخدام این است که از GWC به عنوان یک خط پایه استفاده کنید و سپس روی سؤالات عمیق تر و سیستم محور استفاده کنید: این شخص چگونه همکاری می کند؟ چگونه با ابهام برخورد می کنند؟ ظرفیت رشد آنها چقدر است؟ آیا آنها ارزش های اصلی ما را تجسم می کنند؟ با گسترش معیارهای خود، از ایفای نقش ها صرف نظر می کنید و شروع به ساختن یک شرکت سازگار، نوآور و منسجم می کنید - شرکتی که فقط رقابت نمی کند، بلکه آینده را مشخص می کند.