قانونگذاران همچنان به نوشتن قوانین جدید بدی درباره هوش مصنوعی ادامه می‌دهند که توسط این آخرین Doozy نشان داده شده است.

سیرک قانون AI فعال می شود

در مسابقه دیوانه‌وار برای تنظیم هوش مصنوعی، به نظر می‌رسد بسیاری از قانون‌گذاران بر اساس سوء تفاهم اساسی از فناوری و اکوسیستم‌های تجاری که در آن زندگی می‌کنند، عمل می‌کنند. آخرین بخش قانونگذاری بیش از حد، که از یک قوه مقننه ایالتی برخاسته است، به عنوان نمونه بارز قانونگذاری با نیت خوب اما در نهایت مضر عمل می کند. هدف آن این است که همه «ابزارهای تصمیم‌گیری خودکار» را با مجموعه‌ای از قوانین محدودکننده و منسجم که نوآوری را خفه می‌کنند و همان کسب‌وکارهایی را که از هوش مصنوعی برای کارایی و رشد استفاده می‌کنند، فلج کند، بپوشاند. این الگوی ایجاد قوانین گسترده و با تعریف ضعیف در پاسخ به نگرانی های محدود و خاص در حال تبدیل شدن به یک روند خطرناک است.

تعریف مسئله در وجود

هسته اصلی موضوع اغلب در قانون افتتاحیه نهفته است: تعاریف. این لایحه جدید، مانند بسیاری از موارد قبل از آن، یک شبکه فوق العاده گسترده ایجاد می کند. اصطلاح "ابزار تصمیم گیری خودکار" به قدری مبهم تعریف شده است که به طور بالقوه می تواند همه چیز را از یک شبکه عصبی پیچیده که توصیه های استخدامی ارائه می دهد تا یک فرمول صفحه گسترده خودکار ساده که کمیسیون های فروش را محاسبه می کند، در بر گیرد. با ناتوانی در تمایز بین سیستم‌های هوش مصنوعی پرخطر (مانند سیستم‌هایی که در عدالت کیفری یا مراقبت‌های بهداشتی استفاده می‌شوند) و اتوماسیون کم خطر که مشاغل روزانه به آن تکیه می‌کنند، قانون بار نظارتی ایجاد می‌کند که هم بسیار زیاد و هم بی‌تمایز است. این عدم دقت دستور العملی برای هرج و مرج انطباق است.

بار انطباق فلج کننده بر مشاغل

برای کسب و کارهای کوچک و متوسط، پیامدهای عملی چنین قوانینی شدید است. الزامات انطباق معمولاً عبارتند از:

• ارزیابی تاثیر: ممیزی های اجباری و پرهزینه حتی برای ابتدایی ترین فرآیندهای خودکار.
• اعلامیه‌ها و توضیحات: الزام کسب‌وکارها به ارائه توضیحات دقیق و فنی برای هر تصمیم خودکار، کاری تقریباً غیرممکن برای سیستم‌های پیچیده.
• حق تجدیدنظر: اعطای حق درخواست تجدیدنظر به افراد برای تصمیمات اتخاذ شده توسط هوش مصنوعی، که اگرچه برای تصمیمات متعاقب عالی است، زمانی که در مورد چیزی مانند تقسیم‌بندی ایمیل بازاریابی خودکار اعمال شود، پوچ می‌شود.

این سربار نظارتی فقط یک ناراحتی جزئی نیست. این یک مانع مهم برای ورود و مالیات بر نوآوری است. شرکت‌هایی که از پلت‌فرم‌هایی مانند Mewayz برای ساده‌سازی عملیات با اتوماسیون هوشمند استفاده می‌کنند، ناگهان خود را در زیر کاغذبازی‌ها مدفون می‌کنند و چابکی آنها در قربانگاه تبعیت بوروکراتیک قربانی می‌شود. به‌جای تمرکز بر رشد، آنها مجبورند بر روی تولید گزارش‌های تأثیر برای ابزارهای زمان‌بندی خودکار خود تمرکز کنند.

"ما در خطر ایجاد جهانی هستیم که در آن تنها بزرگترین غول‌های فناوری می‌توانند در هزارتوی نظارتی حرکت کنند، در حالی که رقبای کوچک‌تر رانده می‌شوند.

یک مسیر بهتر: دقت و اصول

مقررات موثر هوش مصنوعی نیازی به ابزار بی‌نقص ندارد. راه حل در رویکردی دقیق تر و مبتنی بر ریسک نهفته است. مقررات باید به طور خاص برای کاربردهای پرمخاطره هوش مصنوعی، جایی که احتمال آسیب قابل توجه است، هدف قرار گیرد. برای اکثریت قریب به اتفاق اتوماسیون کسب و کار - نوعی که سیستم عامل های مدرن را تقویت می کند - تمرکز بر اصول اصلی مانند شفافیت، حریم خصوصی داده ها و پاسخگویی در چارچوب قانونی موجود کافی است. پلتفرم‌هایی که این اصول را در اولویت قرار می‌دهند، مانند Mewayz، در حال حاضر حفاظ‌های اخلاقی و حاکمیت داده شفاف را در سیستم‌عامل کسب‌وکار مدولار خود ایجاد کرده‌اند، و از استفاده مسئولانه بدون نیاز به قوانین سخت‌گیرانه و فراگیر اطمینان می‌دهند.

نتیجه گیری: نوآوری نباید یک قربانی باشد

اصرار برای تنظیم هوش مصنوعی قابل درک است، اما باید با دانش و دقت هدایت شود. قوانینی مانند آنچه در اینجا مثال زده شد، که با ضربات گسترده و درک ضعیفی از فناوری تدوین شده است، بیش از آنکه مفید باشد، ضرر دارد. آنها نوآوری را مجازات می کنند، کسب و کارهای کوچک را با مشکل مواجه می کنند و در نهایت نمی توانند خطرات واقعی ناشی از هوش مصنوعی را برطرف کنند. هدف باید ایجاد محیطی باشد که در آن ابزارهایی مانند Mewayz بتوانند کسب‌وکارها را برای کارآمدتر و رقابتی مسئولانه‌تر توانمند کنند، نه ایجاد یک میدان مین قانونی که تنها بزرگترین بازیگران بتوانند زنده بمانند. زمان آن فرا رسیده است که قانون‌گذاران فراتر از نفوذ ترس‌محور حرکت کنند و شروع به تدوین سیاست‌های هوشمندانه و هدفمندی کنند که از شهروندان محافظت می‌کند بدون اینکه پیشرفت را فلج کند.

سوالات متداول

سیرک قانون AI فعال می شود

در مسابقه دیوانه‌وار برای تنظیم هوش مصنوعی، به نظر می‌رسد بسیاری از قانون‌گذاران بر اساس سوء تفاهم اساسی از فناوری و اکوسیستم‌های تجاری که در آن زندگی می‌کنند، عمل می‌کنند. آخرین بخش قانونگذاری بیش از حد، که از یک قوه مقننه ایالتی برخاسته است، به عنوان نمونه بارز قانونگذاری با نیت خوب اما در نهایت مضر عمل می کند. هدف آن این است که همه «ابزارهای تصمیم‌گیری خودکار» را با مجموعه‌ای از قوانین محدودکننده و منسجم که نوآوری را خفه می‌کنند و همان کسب‌وکارهایی را که از هوش مصنوعی برای کارایی و رشد استفاده می‌کنند، فلج کند، بپوشاند. این الگوی ایجاد قوانین گسترده و با تعریف ضعیف در پاسخ به نگرانی های محدود و خاص در حال تبدیل شدن به یک روند خطرناک است.

تعریف مسئله در وجود

هسته اصلی موضوع اغلب در قانون افتتاحیه نهفته است: تعاریف. این لایحه جدید، مانند بسیاری از موارد قبل از آن، یک شبکه فوق العاده گسترده ایجاد می کند. اصطلاح "ابزار تصمیم گیری خودکار" به قدری مبهم تعریف شده است که به طور بالقوه می تواند همه چیز را از یک شبکه عصبی پیچیده که توصیه های استخدامی ارائه می دهد تا یک فرمول صفحه گسترده خودکار ساده که کمیسیون های فروش را محاسبه می کند، در بر گیرد. با ناتوانی در تمایز بین سیستم‌های هوش مصنوعی پرخطر (مانند سیستم‌هایی که در عدالت کیفری یا مراقبت‌های بهداشتی استفاده می‌شوند) و اتوماسیون کم خطر که مشاغل روزانه به آن تکیه می‌کنند، قانون بار نظارتی ایجاد می‌کند که هم بسیار زیاد و هم بی‌تمایز است. این عدم دقت دستور العملی برای هرج و مرج انطباق است.

بار انطباق فلج کننده بر مشاغل

برای کسب و کارهای کوچک و متوسط، پیامدهای عملی چنین قوانینی شدید است. الزامات انطباق معمولاً عبارتند از:

یک مسیر بهتر: دقت و اصول

مقررات موثر هوش مصنوعی نیازی به ابزار بی‌نقص ندارد. راه حل در رویکردی دقیق تر و مبتنی بر ریسک نهفته است. مقررات باید به طور خاص برای کاربردهای پرمخاطره هوش مصنوعی، جایی که احتمال آسیب قابل توجه است، هدف قرار گیرد. برای اکثریت قریب به اتفاق اتوماسیون کسب و کار - نوعی که سیستم عامل های مدرن را تقویت می کند - تمرکز بر اصول اصلی مانند شفافیت، حریم خصوصی داده ها و پاسخگویی در چارچوب قانونی موجود کافی است. پلتفرم‌هایی که این اصول را در اولویت قرار می‌دهند، مانند Mewayz، در حال حاضر حفاظ‌های اخلاقی و حاکمیت داده شفاف را در سیستم‌عامل کسب‌وکار مدولار خود ایجاد کرده‌اند، و از استفاده مسئولانه بدون نیاز به قوانین سخت‌گیرانه و فراگیر اطمینان می‌دهند.

نتیجه گیری: نوآوری نباید یک قربانی باشد

اصرار برای تنظیم هوش مصنوعی قابل درک است، اما باید با دانش و دقت هدایت شود. قوانینی مانند آنچه در اینجا مثال زده شد، که با ضربات گسترده و درک ضعیفی از فناوری تدوین شده است، بیش از آنکه مفید باشد، ضرر دارد. آنها نوآوری را مجازات می کنند، کسب و کارهای کوچک را با مشکل مواجه می کنند و در نهایت نمی توانند خطرات واقعی ناشی از هوش مصنوعی را برطرف کنند. هدف باید ایجاد محیطی باشد که در آن ابزارهایی مانند Mewayz بتوانند کسب‌وکارها را برای کارآمدتر و رقابتی مسئولانه‌تر توانمند کنند، نه ایجاد یک میدان مین قانونی که تنها بزرگترین بازیگران بتوانند زنده بمانند. زمان آن فرا رسیده است که قانون‌گذاران فراتر از نفوذ ترس‌محور حرکت کنند و شروع به تدوین سیاست‌های هوشمندانه و هدفمندی کنند که از شهروندان محافظت می‌کند بدون اینکه پیشرفت را فلج کند.