গ্ৰেগ ক্নাউছে নিজকে হেৰুৱাইছে

<লেখা>

গ্ৰেগ নাউছৰ অন্তৰ্ধান হোৱা কাৰ্য্য

গ্ৰেগ ক্নাউছ আছিল এজন মাষ্টাৰ জাগলাৰ। তেওঁ একেলগে ডজন ডজন প্লেট ঘূৰি থাকিব পাৰিছিল: ক্লায়েণ্ট প্ৰজেক্ট, টিম মিটিং, বাজেটৰ পূৰ্বাভাস, মাৰ্কেটিং কেম্পেইন। তেওঁ আছিল গ’-টু প্ৰব্লেম ছলভাৰ, ব্যৱসায়ৰ প্ৰতিটো অংশ সংযোগ কৰা মানৱ চুইচব’ৰ্ড। কিন্তু শেহতীয়াকৈ গ্ৰেগ নোহোৱা হৈ গৈছে। শাৰীৰিকভাৱে নহয়—তেওঁ এতিয়াও নিজৰ ডেস্কত আছে, নিজৰ পৰ্দাখনলৈ মনোযোগেৰে চাই আছে—কিন্তু সকলোৱে নিৰ্ভৰ কৰা গ্ৰেগজন ম্লান হৈ আহিছে। তেওঁৰ মনোযোগ ভাঙি গৈছে, শক্তি ক্ষয় হৈছে। তেওঁ প্ৰতিক্ৰিয়াৰ সংকলন হৈ পৰিছে, এটা জাননীৰ পৰা আনটোলৈ উফৰি গৈছে, নিজৰ কামৰ সূতা হেৰুৱাইছে, আৰু শেষত, আধুনিক ব্যৱসায়িক কাৰ্য্যকলাপৰ বিশৃংখলতাত নিজকে হেৰুৱাই পেলাইছে৷

৷

প্ৰসংগ সলনি কৰাৰ জলাশয়

গ্ৰেগৰ দিনটোৰ আৰম্ভণি নাই; ইয়াৰ একেলগে ডজন ডজন আৰম্ভণিৰ বিন্দু আছে। Q3 ডেলিভাৰেবলসমূহৰ বিষয়ে এটা জৰুৰী ইমেইল, এটা অভিযান সম্পত্তিৰ বিষয়ে বিপণনৰ পৰা এটা স্লেক বাৰ্তা, এটা সভাৰ বাবে এটা কেলেণ্ডাৰ সোঁৱৰাই দিয়া যিটো এটা ইমেইল হ'ব লাগিছিল, আৰু প্ৰকল্প পৰিচালনা সঁজুলিৰ পৰা এটা জাননী যে এটা কামৰ সময়সীমা শেষ হৈছে। প্ৰতিটো পিং হৈছে এটা সৰু সৰু বাধা, যাৰ ফলত তেওঁৰ মগজুৱে এটা প্ৰসংগ পৰিত্যাগ কৰি আন এটা প্ৰসংগ লোড কৰিবলৈ বাধ্য হয়। এই অহৰহ প্ৰসংগ পৰিৱৰ্তনে এক জ্ঞানমূলক কৰ সৃষ্টি কৰে যিয়ে তেওঁৰ সৃষ্টিশীল শক্তিৰ নিষ্কাশন কৰে। ৰাতিপুৱা ১১ বজাৰ ভিতৰত গ্ৰেগে অনুভৱ কৰে যে তেওঁ সম্পূৰ্ণ দিনটোৰ কামত সোমাই পৰিছে, তথাপিও তেওঁ নিজৰ আটাইতকৈ গুৰুত্বপূৰ্ণ প্ৰকল্পটো এ ইঞ্চিও আগুৱাই নিব পৰা নাই। তেওঁ ব্যস্ত, কিন্তু উৎপাদনশীল নহয়।

<ব্লককোট> "মই মোৰ দিনটোৰ প্ৰথম ঘণ্টাটো কেৱল মই কি কৰিব লাগে সেইটো বুজিবলৈ কটাওঁ। যেতিয়ালৈকে মই টানিবলৈ সূতা এটা বিচাৰি পাওঁ, তেতিয়ালৈকে ষ্টেণ্ড আপৰ সময় আহি পৰিছে, আৰু মই আকৌ কাহিনীটো হেৰুৱাই পেলাইছো।" ৰ দ্বাৰা

মাল্টি-টাস্কিঙৰ ভ্ৰম

গ্ৰেগে নিজকে মাল্টি-টাস্কাৰ হোৱাৰ বাবে গৌৰৱ কৰে, কিন্তু ই এক ব্যয়বহুল ভ্ৰম। স্নায়ুবিজ্ঞানে নিশ্চিত কৰিছে যে আমি যিটোক মাল্টি-টাস্কিং বুলি কওঁ সেয়া আচলতে কেৱল দ্ৰুত টাস্ক-চুইচিং, আৰু প্ৰতিটো চুইচৰ লগত এটা পেনাল্টি আহে। গ্ৰেগৰ বাবে ইয়াৰ অৰ্থ হ’ল আধাগঠিত ধাৰণা, পাহৰি যোৱা কাৰ্য্যৰ বস্তু আৰু মানসিক চাপৰ সূক্ষ্ম কিন্তু অহৰহ আণ্ডাৰকাৰেণ্ট। তেওঁ ইমানেই পাতলকৈ বিয়পি পৰিছে বিভিন্ন প্লেটফৰ্মত—যোগাযোগ এপৰ পৰা আৰম্ভ কৰি বিশেষ চফট্ ৱেৰলৈকে—যে তেওঁৰ কামৰ কোনো মাধ্যাকৰ্ষণ কেন্দ্ৰ নাই। তেওঁৰ মনোযোগেই হৈছে প্ৰতিযোগী অগ্ৰাধিকাৰৰ মাজত হোৱা টাগ-অফ-ৱাৰৰ পুৰস্কাৰ, আৰু তেওঁৰ গভীৰ কামেই হৈছে ক্ষতিগ্ৰস্ত।

কৰ্মৰ আখ্যান পুনৰ উদ্ধাৰ কৰা

এই ভগ্ন অস্তিত্বৰ বিকল্পটো অধিক কঠোৰ পৰিশ্ৰম কৰা নহয়; ই উদ্দেশ্যেৰে কাম কৰাৰ কথা। ইয়াৰ বাবে এনে এক ব্যৱস্থাৰ প্ৰয়োজন যিয়ে কৰ্মৰ পৃথক সূতাবোৰক একত্ৰিত কৰি একক, সুসংহত আখ্যানলৈ ৰূপান্তৰিত কৰে। এইখিনিতে Mewayz ৰ দৰে এটা মডিউলাৰ ব্যৱসায়িক অপাৰেটিং চিষ্টেমে গেমটো সলনি কৰে। গ্ৰেগক আধা ডজন চাইল'ড এপ্লিকেচনৰ মাজেৰে তেওঁৰ মনোযোগ বিভাজিত কৰিবলৈ বাধ্য কৰাৰ পৰিৱৰ্তে, মেৱেজে প্ৰকল্প পৰিচালনা, যোগাযোগ আৰু সম্পদ পৰিকল্পনাৰ মূল কাৰ্য্যসমূহক একক, সংহত পৰিৱেশলৈ আনে। স্থিৰ টেব-চুইচিং শেষ হয়। প্ৰসংগটো সংৰক্ষিত হৈ আছে।

মেৱেজৰ সৈতে, গ্ৰেগৰ কৰ্মপ্ৰবাহ ৰূপান্তৰিত হয়। তেওঁৰ দিনটো এতিয়া বিশৃংখল ইনবক্সৰ পৰা নহয়, স্পষ্ট অগ্ৰাধিকাৰৰ তালিকাৰে আৰম্ভ হ’ব পাৰে। মূল প্ৰকল্পৰ আপডেটসমূহ তেওঁৰ কাৰ্য্য দৃশ্যত নিৰৱচ্ছিন্নভাৱে সংযুক্ত কৰা হৈছে, আৰু আলোচনাসমূহ কামটোৰ প্ৰসংগত নিজেই ঘটে, এটা পৃথক বাৰ্তা প্ৰেৰণ এপত হেৰাই যোৱা নাই। এই সংহত পদ্ধতিয়ে গ্ৰেগক তেওঁ যিটো কাম সৰ্বোত্তমভাৱে কৰে সেয়া কৰিবলৈ অনুমতি দিয়ে: জটিল সমস্যাসমূহ সমাধান কৰা আৰু প্ৰকল্পসমূহক আগুৱাই নিয়া, সঁজুলিসমূহ নিজেই পৰিচালনা কৰাৰ মানসিক ওভাৰহেডৰ অবিহনে।

• সংহত কাৰ্য্যস্থান: আৰু এপ-হপিং নাই। প্ৰকল্প, কথোপকথন, আৰু ফাইলসমূহ একেলগে থাকে।
• অধিসূচনাৰ শব্দ হ্ৰাস কৰা হৈছে: সতৰ্কবাণীসমূহ প্ৰসংগভিত্তিক আৰু কাৰ্য্যকৰী, কেৱল বিঘ্নিতকাৰী নহয়।
• স্পষ্ট অগ্ৰাধিকাৰ: ব্যৱস্থাটোৱে কি গুৰুত্বপূৰ্ণ সেইটো কল্পনা কৰাত সহায় কৰে, যাতে গ্ৰেগে বেজীটোক প্ৰকৃততে কিহে লৰচৰ কৰে তাত মনোনিৱেশ কৰিব পাৰে।
• সংৰক্ষিত প্ৰবাহৰ অৱস্থা: বাধা কম কৰি গ্ৰেগে অৱশেষত অৰ্থপূৰ্ণ কামৰ বাবে প্ৰয়োজনীয় গভীৰ মনোযোগ লাভ কৰিব পাৰে।

প্ৰতিক্ৰিয়াশীলৰ পৰা সক্ৰিয়লৈ

গ্ৰেগৰ বাবে, আৰু তেওঁৰ দৰে অগণন পেছাদাৰীৰ বাবে, লক্ষ্য হৈছে এজন মানৱ এপিআই হোৱাটো বন্ধ কৰা—অন্য ব্যৱস্থাৰ পৰা অনুৰোধৰ প্ৰতি অহৰহ সঁহাৰি দিয়া—আৰু পুনৰ কৌশলগত চিন্তাবিদ হ'বলৈ আৰম্ভ কৰা। মেৱেজৰ দৰে প্লেটফৰ্মৰ সৈতে নিজৰ অপাৰেচনেল ষ্টেকক একত্ৰিত কৰি গ্ৰেগে কেৱল দক্ষতা লাভ কৰাই নহয়; তেওঁ নিজৰ জ্ঞানমূলক স্থান পুনৰ উদ্ধাৰ কৰি আছে। তেওঁ ৰিএক্টিভ মোডৰ পৰা, য’ত তেওঁক তেওঁৰ সঁজুলিৰ দ্বাৰা পৰিচালিত কৰা হয়, এটা প্ৰ’এক্টিভ মোডলৈ স্থানান্তৰিত হ’ব পাৰে, য’ত তেওঁ কমাণ্ডত থাকে। প্লেটবোৰ এতিয়াও ঘূৰি আছে, কিন্তু এতিয়া সেইবোৰ এটা একক, সুস্থিৰ ফ্ৰেমত আছে যিটো গ্ৰেগে নিয়ন্ত্ৰণ কৰে, বিপৰীত নহয়। শ্বাফেলত হেৰাই যোৱা গ্ৰেগৰ সংস্কৰণটোৱে অৱশেষত উভতি অহাৰ পথ বিচাৰি পাইছে।

ৰ দ্বাৰা

সঘনাই সোধা প্ৰশ্ন

গ্ৰেগ নাউছৰ অন্তৰ্ধান হোৱা কাৰ্য্য

গ্ৰেগ ক্নাউছ আছিল এজন মাষ্টাৰ জাগলাৰ। তেওঁ একেলগে ডজন ডজন প্লেট ঘূৰি থাকিব পাৰিছিল: ক্লায়েণ্ট প্ৰজেক্ট, টিম মিটিং, বাজেটৰ পূৰ্বাভাস, মাৰ্কেটিং কেম্পেইন। তেওঁ আছিল গ’-টু প্ৰব্লেম ছলভাৰ, ব্যৱসায়ৰ প্ৰতিটো অংশ সংযোগ কৰা মানৱ চুইচব’ৰ্ড। কিন্তু শেহতীয়াকৈ গ্ৰেগ নোহোৱা হৈ গৈছে। শাৰীৰিকভাৱে নহয়—তেওঁ এতিয়াও নিজৰ ডেস্কত আছে, নিজৰ পৰ্দাখনলৈ মনোযোগেৰে চাই আছে—কিন্তু সকলোৱে নিৰ্ভৰ কৰা গ্ৰেগজন ম্লান হৈ আহিছে। তেওঁৰ মনোযোগ ভাঙি গৈছে, শক্তি ক্ষয় হৈছে। তেওঁ প্ৰতিক্ৰিয়াৰ সংকলন হৈ পৰিছে, এটা জাননীৰ পৰা আনটোলৈ উফৰি গৈছে, নিজৰ কামৰ সূতা হেৰুৱাইছে, আৰু শেষত, আধুনিক ব্যৱসায়িক কাৰ্য্যকলাপৰ বিশৃংখলতাত নিজকে হেৰুৱাই পেলাইছে৷

৷

প্ৰসংগ সলনি কৰাৰ জলাশয়

গ্ৰেগৰ দিনটোৰ আৰম্ভণি নাই; ইয়াৰ একেলগে ডজন ডজন আৰম্ভণিৰ বিন্দু আছে। Q3 ডেলিভাৰেবলসমূহৰ বিষয়ে এটা জৰুৰী ইমেইল, এটা অভিযান সম্পত্তিৰ বিষয়ে বিপণনৰ পৰা এটা স্লেক বাৰ্তা, এটা সভাৰ বাবে এটা কেলেণ্ডাৰ সোঁৱৰাই দিয়া যিটো এটা ইমেইল হ'ব লাগিছিল, আৰু প্ৰকল্প পৰিচালনা সঁজুলিৰ পৰা এটা জাননী যে এটা কামৰ সময়সীমা শেষ হৈছে। প্ৰতিটো পিং হৈছে এটা সৰু সৰু বাধা, যাৰ ফলত তেওঁৰ মগজুৱে এটা প্ৰসংগ পৰিত্যাগ কৰি আন এটা প্ৰসংগ লোড কৰিবলৈ বাধ্য হয়। এই অহৰহ প্ৰসংগ পৰিৱৰ্তনে এক জ্ঞানমূলক কৰ সৃষ্টি কৰে যিয়ে তেওঁৰ সৃষ্টিশীল শক্তিৰ নিষ্কাশন কৰে। ৰাতিপুৱা ১১ বজাৰ ভিতৰত গ্ৰেগে অনুভৱ কৰে যে তেওঁ সম্পূৰ্ণ দিনটোৰ কামত সোমাই পৰিছে, তথাপিও তেওঁ নিজৰ আটাইতকৈ গুৰুত্বপূৰ্ণ প্ৰকল্পটো এ ইঞ্চিও আগুৱাই নিব পৰা নাই। তেওঁ ব্যস্ত, কিন্তু উৎপাদনশীল নহয়।

মাল্টি-টাস্কিঙৰ ভ্ৰম

গ্ৰেগে নিজকে মাল্টি-টাস্কাৰ হোৱাৰ বাবে গৌৰৱ কৰে, কিন্তু ই এক ব্যয়বহুল ভ্ৰম। স্নায়ুবিজ্ঞানে নিশ্চিত কৰিছে যে আমি যিটোক মাল্টি-টাস্কিং বুলি কওঁ সেয়া আচলতে কেৱল দ্ৰুত টাস্ক-চুইচিং, আৰু প্ৰতিটো চুইচৰ লগত এটা পেনাল্টি আহে। গ্ৰেগৰ বাবে ইয়াৰ অৰ্থ হ’ল আধাগঠিত ধাৰণা, পাহৰি যোৱা কাৰ্য্যৰ বস্তু আৰু মানসিক চাপৰ সূক্ষ্ম কিন্তু অহৰহ আণ্ডাৰকাৰেণ্ট। তেওঁ ইমানেই পাতলকৈ বিয়পি পৰিছে বিভিন্ন প্লেটফৰ্মত—যোগাযোগ এপৰ পৰা আৰম্ভ কৰি বিশেষ চফট্ ৱেৰলৈকে—যে তেওঁৰ কামৰ কোনো মাধ্যাকৰ্ষণ কেন্দ্ৰ নাই। তেওঁৰ মনোযোগেই হৈছে প্ৰতিযোগী অগ্ৰাধিকাৰৰ মাজত হোৱা টাগ-অফ-ৱাৰৰ পুৰস্কাৰ, আৰু তেওঁৰ গভীৰ কামেই হৈছে ক্ষতিগ্ৰস্ত।

কৰ্মৰ আখ্যান পুনৰ উদ্ধাৰ কৰা

এই ভগ্ন অস্তিত্বৰ বিকল্পটো অধিক কঠোৰ পৰিশ্ৰম কৰা নহয়; ই উদ্দেশ্যেৰে কাম কৰাৰ কথা। ইয়াৰ বাবে এনে এক ব্যৱস্থাৰ প্ৰয়োজন যিয়ে কৰ্মৰ পৃথক সূতাবোৰক একত্ৰিত কৰি একক, সুসংহত আখ্যানলৈ ৰূপান্তৰিত কৰে। এইখিনিতে Mewayz ৰ দৰে এটা মডিউলাৰ ব্যৱসায়িক অপাৰেটিং চিষ্টেমে গেমটো সলনি কৰে। গ্ৰেগক আধা ডজন চাইল'ড এপ্লিকেচনৰ মাজেৰে তেওঁৰ মনোযোগ বিভাজিত কৰিবলৈ বাধ্য কৰাৰ পৰিৱৰ্তে, মেৱেজে প্ৰকল্প পৰিচালনা, যোগাযোগ আৰু সম্পদ পৰিকল্পনাৰ মূল কাৰ্য্যসমূহক একক, সংহত পৰিৱেশলৈ আনে। স্থিৰ টেব-চুইচিং শেষ হয়। প্ৰসংগটো সংৰক্ষিত হৈ আছে।

প্ৰতিক্ৰিয়াশীলৰ পৰা সক্ৰিয়লৈ

গ্ৰেগৰ বাবে, আৰু তেওঁৰ দৰে অগণন পেছাদাৰীৰ বাবে, লক্ষ্য হৈছে এজন মানৱ এপিআই হোৱাটো বন্ধ কৰা—অন্য ব্যৱস্থাৰ পৰা অনুৰোধৰ প্ৰতি অহৰহ সঁহাৰি দিয়া—আৰু পুনৰ কৌশলগত চিন্তাবিদ হ'বলৈ আৰম্ভ কৰা। মেৱেজৰ দৰে প্লেটফৰ্মৰ সৈতে নিজৰ অপাৰেচনেল ষ্টেকক একত্ৰিত কৰি গ্ৰেগে কেৱল দক্ষতা লাভ কৰাই নহয়; তেওঁ নিজৰ জ্ঞানমূলক স্থান পুনৰ উদ্ধাৰ কৰি আছে। তেওঁ ৰিএক্টিভ মোডৰ পৰা, য’ত তেওঁক তেওঁৰ সঁজুলিৰ দ্বাৰা পৰিচালিত কৰা হয়, এটা প্ৰ’এক্টিভ মোডলৈ স্থানান্তৰিত হ’ব পাৰে, য’ত তেওঁ কমাণ্ডত থাকে। প্লেটবোৰ এতিয়াও ঘূৰি আছে, কিন্তু এতিয়া সেইবোৰ এটা একক, সুস্থিৰ ফ্ৰেমত আছে যিটো গ্ৰেগে নিয়ন্ত্ৰণ কৰে, বিপৰীত নহয়। শ্বাফেলত হেৰাই যোৱা গ্ৰেগৰ সংস্কৰণটোৱে অৱশেষত উভতি অহাৰ পথ বিচাৰি পাইছে।